Helaas loopt dit mooi uitgedacht plan mis, wanneer
mevrouw Buelens, --in de waan dat haar man naar het buitenland is—met haar
minnaar ook in het buitenverblijf arriveert en secretaresse Adele
VAN KEURSWINKEL haar liefde voor Robert niet kan bedwingen.
ROLVERDELING:
3 HEREN – 4 DAMES
WE BEVINDEN ONS
IN HET BUITENVERBLIJF VAN DE FAMILIE BUELENS. IN DE HAL HANGT EEN POSTER VAN EEN FOTOMODEL IN
LINGERIE. MIDDEN ACHTERAAN STAAT EEN ETALAGEPOP DIE LINGERIE DRAAGT. OP DE SALONTAFEL
LIGGEN ALLERHANDE FOLDERS.
ALEX BUELENS
KOMT VANUIT DE TUIN OP. ADELE VAN KEURSWINKEL VOLGT HEM EN NEEMT NOTITIES.
BUELENS IS HARDHORIG EN DRAAGT EEN OUDERWETS HOORAPPARAAT MET EEN OORDOPJE DAT
VIA EEN KABEL NAAR HET ONTVANGERTJE GAAT EN EEN BRIL MET HEEL DIKKE GLAZEN.
ALEX En zorg ervoor dat hij niet onder de prijs gaat,
juffrouw van Keurswinkel.
ADELE Nee directeur.
ALEX Wat zeg je?
ADELE NEE DIRECTEUR !!!
ALEX (neemt
hoorapparaat uit bovenzak) Is die batterij nu weer leeg? Goed, dan heb ik
alles gezegd. Je haalt als de bliksem die papieren in het kantoor en komt dan
direct terug om een oogje in het zeil te houden.
ADELE Goed directeur.
ALEX Met die Lievens weet je nooit.
ADELE (In
vervoering) Oh … meneer Lievens… Robert…
ALEX Allé vooruit, blijf daar niet staan. Ik
zie je morgen wel.
ADELE Ja directeur.
ADELE AF HAL
ALEX (Legt
folders wat mooi) Waar blijft die Lievens toch?
BEL
ALEX (Reageert
alsof hij iets gehoord heeft, maar is er niet zeker van)
BEL
ALEX (Gaat
richting bel en bestudeert ze. Omdat er niets gebeurt, haalt hij zijn
hoorapparaat uit zijn bovenzakje en houdt het richting bel).
BEL
ALEX (Schrikt
hevig. Gaat af langs hal. Komt terug op met Robert Lievens die een koffer in
zijn hand heeft.
ROBERT OP HAL
ALEX Kom binnen Lievens.
ROBERT Dank u directeur.
ALEX Wablief?
ROBERT (Ziet
dat Alex het hoorapparaat in zijn hand heeft en roept luid in het apparaat) Dank
u directeur!!!
ALEX (Schrikt)
Wat wil je drinken…
ROBERT Euh… een pintje.
ALEX Een whisky zeker…
ROBERT Nee euh… een gewoon pintje.
ALEX Je ziet er zo een whiskyman uit. Met
water of puur?
ROBERT Ik had toch liever…
ALEX Groot gelijk, water is voor de
platbroeken. Cheers (Geeft glas aan Robert).
ROBERT Dank U. (zegt
tegen de etalagepop) Zijn batterijen zijn weer leeg.
ALEX Wat zeg je?
ROBERT Euh niets… Ik had het tegen de pop.
ALEX Tegen wie?
ROBERT DE POP!
ALEX Praat jij tegen poppen? Rare gewoonte
Lievens.
ROBERT (Wijst
met zijn hand waarin het whiskyglas is in de richting van het hoorapparaat) DIRECTEUR,
UW BATTERIJ IS LEEG.
ALEX Leeg? Ik wist niet dat jij zo’n drinker was. Vul maar bij Lievens, de fles staat op de
bar.
ROBERT NEE. DE BATTERIJEN VAN UW HOORAPPARAAT ZIJN
LEEG. ZE ZIJN OP.
ALEX Neenee, dat gaat nog een tijdje mee.
Maar ga toch zitten man.
ROBERT (Gaat
zitten en krijgt een idee. Hij begint te praten zonder geluid) ...
ALEX Wat zeg je Lievens?
ROBERT (Doet
alsof hij zeer luid praat, maar nog steeds zonder geluid) …
ALEX Ik versta je niet man. (Begint te prullen
aan het apparaat. Staat dan op en gaat naar kast, neemt nieuwe batterijen en
steekt ze in het toestel).
ROBERT (Is
hem gevolgd en zodra de batterijen
erin steken zegt hij heel luid in het apparaat:) IN EEN KALKOENKWEKERIJ MET
EEN HOEDJE OP (lacht).
ALEX Juist ja. Maar ga toch zitten Lievens,
euh Robert.
ROBERT Dank u directeur.
ALEX Robert, laat ons één ding afspreken:
het is weekend en dit is mijn buitenverblijf. Ik zou dus willen dat je mij bij
mijn naam noemt.
ROBERT Dank u wel, meneer
Buelens.
ALEX Ik bedoel met mijn voornaam.
ROBERT Juist ja… meneer
Alexander.
ALEX En... ik hoor nog liever Alex.
ROBERT Alex.
ALEX Prima. (drinkt zijn glas leeg en staat recht) Nog een drankje?
ROBERT Ik heb liever een gewoon pintje.
ALEX Een gewoon pintje???
ROBERT Ik ben ook maar een gewone
vertegenwoordiger, hé directeur.
ALEX Alex…
ROBERT Neem me niet kwalijk, maar ‘Alex’ klinkt zo
raar.
ALEX Och, dat went wel. Een pintje dus. (Zet zijn glas op de bar en gaat naar
keuken)
ALEX AF KEUKEN
ROBERT (Staat
recht en kijkt rond, ook richting tuin) Amaai zeg, die heeft hier een
zwembad. Dat had hij nu toch kunnen zeggen, ik heb niet eens een zwembroek
meegebracht.
ALEX OP KEUKEN
ALEX (Komt
uit keuken met pintje en geeft het aan Robert) Zo Robert, op je gezondheid.
ROBERT Dank u directeur.
ALEX Euhhh…
ROBERT Alex.
ALEX Zo wil ik het horen. Op een succesvol
weekend. Maar ga toch zitten.
Je hebt je de voorbije dagen wel
zitten afvragen waarom ik jou hier heb uitgenodigd?
ROBERT Om eerlijk te zijn… wel ja.
ALEX Dan kom ik meteen ‘to
the point’. Je weet dat we met onze lingerie in
België heel goed scoren.
ROBERT Dat mag je wel zeggen. We staan al drie
jaar aan de top inzake verkoop.
ALEX Dat klopt en dat komt niet in het minst
door jou. Al twee jaar ben jij onze topverkoper.
ROBERT Dank u.
ALEX Maar aan de andere kant hebben we in
Nederland nog geen poot aan de grond gekregen.
ROBERT Laat staan een BH
rond de borst (lacht).
ALEX Inderdaad. Maar daar komt nu
verandering in.
ROBERT Oh ja?
ALEX Er zijn de voorbije weken intense
besprekingen geweest met Intimo.
ROBERT Met Intimo nog wel?
Als we daarmee in zee kunnen gaan, dan hebben de hele Hollandse markt.
ALEX Als we ze kunnen overtuigen wel ja.
ROBERT Oh, dan is het zover nog niet?
ALEX Nee. Dat hangt van dit weekend af en...
van jou.
ROBERT Van mij?
ALEX Ja. En van Aantje Kaatsheuvel, de
aankoopverantwoordelijke van Intimo. Zij komt
morgen naar hier en dan ben jij aan de zet.
ROBERT Ik?
ALEX Kijk Robert… ik heb de voorbije dagen zo
hier en daar eens geïnformeerd. Jij bent nog vrijgezel en bij je collega’s heb
je een beetje de naam…
ROBERT Ja, wat zeggen ze zoal van mij?
ALEX dat jij een playboy bent.
ROBERT Iedereen heeft zo zijn verborgen talenten
hé.
ALEX Juist… en een baard.
ROBERT Een baard?
ALEX. Ja, en daar valt Aantje voor. Als er dus
iemand is die de deal kan sluiten, dan ben ik het niet, maar wel jij: een
playboy met een baard.
ROBERT U bedoelt dat ik dat Aantje moet
overtuigen? Daar zie ik nu niet zo een groot probleem in.
ALEX Maar die juffrouw denkt dat zij de
persoonlijke gast is van de directeur van ‘Buelens Lingerie’.
ROBERT En is dat een probleem.
ALEX Nee, als jij er tenminste
geen bezwaar tegen hebt om hier twee dagen voor directeur te spelen.
ROBERT (verslikt
zich) Wablief???
ALEX Jij wordt twee dagen directeur van
Buelens Lingerie.
ROBERT Ik?
ALEX Ja.
ROBERT Robert Lievens, directeur. Dat is ineens
een serieuze bevordering.
ALEX Nee, je ziet het een beetje verkeerd.
ROBERT Oh… ben ik al terug gedegradeerd?
ALEX Bij Intimo
kennen ze mijn naam natuurlijk.
ROBERT Ja en dan?
ALEX Dat wil ook zeggen dat jij twee dagen
Alex Buelens zult moeten heten.
ROBERT Wacht eens even… nu ben ik nog maar vijf
minuten hier en ik heb al een andere job en een andere
naam. Nu ga je me nog een facelift aansmeren zeker? (geeft
een klopje op rug van Alex)
ALEX (Was
net aan het drinken, morst, wrijft kleding mooi, maar zijn oordopje val uit
zijn oor)
WE MOETEN WEL
EEN PAAR ZAKEN AFSPREKEN!
ROBERT (Schrikt
omdat Alex zo luid praat)
ALEX IK HEB IN MIJN KANTOOR EEN AFSPRAAK MET
CRETS VAN FLOPPY SLIP. JIJ VANGT HIER DIE KAATSHEUVEL OP EN BRENGT HAAR IN DE MOOD. VOLG JE?
ROBERT (Loopt
achter hem aan) Jaja, ik volg.
(Tegen etalagepop) Kom Marieke.
ALEX MORGEN KOM IK TERUG ALS JE FINANCIELE
ADVISEUR. VOLG JE?
ROBERT Jaja, ik volg. (Ziet dat het oordopje uit het oor is)
Euh… uw dopje.
ALEX NEE, DAT IS GEEN MOPJE. ZO KAN IK ZIEN
OF JE GEEN STOMMITEITEN UITHAALT. VOLG JE?
ROBERT Ik volg.
ALEX EN VOOR DE GEMAKKELIJKHEID NOEM JIJ ME
MAAR ROBERT LIEVENS. VOLG JE?
ROBERT (Tot
pop) Nu gaat hij te snel.
ALEX EN IK HEB JUFFROUW VAN KEUSWINKEL GEVRAAGD
OM VANDAAG AL NAAR HIER TE KOMEN. ZIJ KENT ALLE PRIJZEN EN KORTINGEN.
ROBERT (In
paniek) Wat? Adèle???
Nee directeur, laat die hier buiten.
ALEX JE WEET HET, OP ADELE KUN JE REKENEN.
ROBERT Alsjeblief, steek dat dopje in uw oor.
ALEX NEENEE, GEEN MOPJE? DIT WORDT HET
CONTRACT VAN DE EEUW.
ROBERT Gij se dove kwakkel. DIE ADELE IS STAPELGEK OP MIJ. ZE IS NOG MAAGD EN
HEEFT ALLES VOOR MIJ BEWAARD. DAT MENS LUST ME RAUW!
ALEX (Kijkt
wat verdwaast).JUIST EEN PRIMA VROUW.
ZO, KAATSHEUVEL ARRIVEERT OM
TWEE UUR, IK GA ER DUS MAAR VANDOOR. NEEM JIJ DIE KAMER MAAR (G) MIJN VROUW
DENKT DAT IK NAAR DUITSLAND BEN NAAR HET CONGRES VAN DE ‘DEUTSE UNTERHOZEN UND
BOEZENVEREIN’ EN ZELF GING ZE MET DE MEISJES VAN HAAR
VROEGERE KLAS EEN WEEKEND NAAR KNOKKE.
(Is al bijna buiten) EN DENK ERAAN LIEVENS, ER ZIT EEN DEFTIGE
PROMOTIE AAN VAST… ONDERDIRECTEUR LIEVENS.
ALEX AF HAL
ROBERT: Hmm
onderdirecteur Lievens… klinkt niet slecht.
(Zet de glazen weg in de bar. Neemt koffer en wil naar kamer G gaan. De
telefoon rinkelt.
TELEFOON
ROBERT Hallo met onderdirecteur Liev… euh directeur Buelens… Wat zegt u? Telefoonenquêtes? En
wat wilt u weten?... Hoe ik tegenover een stinkende adem sta?... Luister hé,
het liefst zover mogelijk vandaan. Goeie middag.
(Haakt boos in en zegt tegen pop)
Een stikende adem, hoe verzinnen ze het?
Neemt koffer en wil weer naar kamer G gaan. De telefoon rinkelt
opnieuw.
TELEFOON
ROBERT (Neemt op en kortaf:) Poets uw tanden wat beter, dan zal uw mond
niet stinken. (schrikt, en kijkt rond dat
zeker niemand meeluistert)
Nee Chriske, jij hebt geen stinkende adem. Ik wist niet dat jij het was...
Zeg, ik heb je toch gezegd dat je niet naar hier mocht bellen… Natuurlijk ben
ik goed aangekomen… Goed, ik zal tegen de directeur wel zeggen dat jij een
prima modefotografe bent… Ja, ik vind het ook jammer dat ik dit weekend hier
moet zijn, juist nu uw man twee dagen weg is, maar ik heb het zo niet gewild
hé…
Chriske, ik moet
neerleggen, want wij zitten in een belangrijke meeting en in zie aan de
directeur zijn gezicht dat hij niet appreciëert dat ik zolang aan de telefoon
hang…
Allé, ik moet
neerleggen… daag… ja, daaaag…
(Haakt in en gaat naar kamer G)
ROBERT AF KAMER G
MARIE-JOSEE EN
FREDERIK OP HAL
Marie-Josée draagt smaakvolle kledij en juwelen. Ze is op en top ‘mevrouw
de directeur’. Frederik draagt een koffer. Marie-Josée stapt achter hem en
houdt haar handen voor zijn ogen, zodat hij niets kan zien.
M.J. Nog even rechtdoor…
ja… en nu naar rechts… ja en stop. Hopla (Verwijdert
haar handen).
FRED. Oh lala…
M.J. Vertel eens Frederik,
hoe vind je het?
FRED. (omarmt haar) Luister Marie-Josée, voor mijn part mocht het hier
zelfs een peperkoekenhuisje zijn. Het belangrijkste is dat we een weekend voor
ons alleen hebben.
M.J Kom… (opent deur C) kijk hier eens.
FRED. Aha… de royal suite.
M.J. Dat is het aards
paradijs.
FRED. Willen we dan meteen maar
van de verboden vrucht gaan proeven?
M.J. (maakt zich los uit omarming) Jij bent toch niet naar hier gekomen
om het hele weekend in bed te liggen? (gaat
naar bar).
FRED. Och, als het van mij
afhangt…
M.J. Jaja, dat weet ik
wel. Ook een sherry?
FRED. Graag. Ik moet zeggen
dat je het prima geregeld hebt, om je man twee dagen naar Duitsland te sturen.
M.J. Er was weinig sturen
aan. Hij kwam er zelf mee af. En ik heb hem gezegd dat ik naar een klassereünie
ging in Knokke. (geeft glas) Gezondheid.
(gaat naar sofa).
FRED. Je moet ons toch eens
aan elkaar voorstellen.
(zet zich naast haar)
M.J. Ik zie niet in waar dàt
goed voor is.
FRED. Om eens te praten over
zijn verzekeringen. Ik ben er zeker van dat ik hem een voordeliger pakket kan
aanbieden. En als ik ietsiepietse te veel reken, dat overtuig jij hem wel… niet
snoezebol? (doet ogen dicht en wil haar
een zoen geven)
M.J. (staat recht) Van zaken ken ik niets en ik moei er mij ook niet
mee.
FRED. (valt neer op haar plaats)
M.J. (Neemt koffer van Frederik en gaat naar kamer C.
Wil je nog een sherry inschenken ?
MARIE JOSEE AF KAMER
C
FRED. Doe ik honnepon !(Wandelt even rond, langs de tuindeur en
ziet het zwembad). Schat! Is dat een
zwembad in jullie tuin!?!
M.J. Ja, 2 meter lang en 25 diep… of omgekeerd.
FRED. (Stil) Stom wijf, 25 meter diep hoe kan dat nu?
(Luid) Schat, hebben jullie al een verzekering tegen lekkage
afgesloten?
M.J. Weet ik niet?
FRED Geeft niet. Ik vraag het
wel aan je man als we over die verzekeringsportefeuille praten.
MARIE JOSEE OP KAMER
C
M.J. Ben jij je
portefeuille kwijt?
FRED. Nee, laat maar. Hier is
je sherry. Ik denk dat ik seffens dat zwembad eens ga proberen.
M.J. Je doet maar.
FRED. Ga je niet mee?
M.J. Nee, ik wil eerst wat
op mijn positieven komen.
(Gaat in zetel liggen).
FRED. Doe dat, dan ben je
vanavond lekker fit. (klopt op borst,
maakt Tarzankreet en gaat naar kamer C)
FREDERIK AF KAMER C
ROBERT OP KAMER G
ROBERT (Ziet M.J. niet in sofa liggen. Loopt naar tuindeur) Wat was dat
voor een raar geluid? De directeur heeft toch niets gezegd over een hond? (Tegen pop) Bijna twee uur. Eens zien
wat dat Aantje in huis heeft.
M.J. Ik ben benieuwd.
ROBERT (Ziet M.J. in zetel) Oohhh u bent er al. Ik had u helemaal niet
horen binnenkomen (geeft hand)
M.J. Zeg eens… wie bent u?
ROBERT Ik euh… ik ben Alexander
Buelens.
M.J. Alexander Buelens???
ROBERT Inderdaad, Alexander
Buelens, directeur van Buelens Lingerie. Maar zeg maar Alex, dat is minder
stijf.
M.J. Alex???
ROBERT Juist. Zeg, heb je het
gemakkelijk gevonden?
M.J. Mag ik nu eens
eindelijk weten wie je bent?
ROBERT (geeft weer hand) Aangenaam, ik ben Alex Buelens.
M.J. Dat kan niet.
ROBERT En waarom niet?
M.J. Omdat die in Duitsland
is.
ROBERT In Duitsland? Waar haalt u
dat nu?
M.J. (staat nu achter bar en vult haar glas). Omdat ik hem vanmorgen
zelf zien vertrekken heb.
ROBERT Wacht eens even… u bent
toch Aantje Kaatsheuvel?
M.J. Wie? Ik?
ROBERT Zeg eens, wie bent u
eigenlijk?
M.J. Ik? Ik ben Marie-Josée
Plas.
ROBERT Plas?
M.J. Ja, de echtgenoot van
Alexander Buelens. Gezondheid (nipt aan
haar glas).
ROBERT. Madame Buelens… zeg dat ’t
niet waar is. (slaat hand tegen zijn
voorhoofd en valt achterover in zetel).
M.J. Hela, wat is er? Voel
jij je wel goed?
ROBERT Prima. Ik heb me nog nooit
zo goed gevoeld. (staat recht uit sofa) U
bent dus mevrouw Buelens?
M.J. Juist ja. Als we er nu
nog achterkomen wie u bent, zijn we er helemaal.
ROBERT Juist ja. (lacht met zijn typisch lachje)
M.J. Wacht eens… dat lachje
herken ik… Jij werkt voor mijn man… Ben jij niet die topverkoper Riekens of
Biekens…
ROBERT Lievens. Robert Lievens. (geeft weer hand) Aangenaam mevrouw
Buelens. Hoe is maakt u ‘t?
M.J. Goed meneer Lievens.
ROBERT Dat doet me een enorm
plezier.
M.J. Dank u wel meneer
Lievens (beseft dan dat ze onnozel staat
een handje te geven) Zeg eens, waar zijn we hier mee bezig. Wie doet u
hier?
ROBERT Goeie vraag.
M.J. En waarom zegt u dat u
Alex bent.
ROBERT Het antwoord is heel
eenvoudig.
M.J. Oh ja? Ik ben
benieuwd.
ROBERT Luister mevrouw, ik
verwacht hier elk moment Aantje Kaatsheuvel, de aankoopverantwoordelijke van
Intimo. Misschien kunnen we eindelijk in Nederland doorbreken.
M.J. En waarom ontvangt
Alex die juffrouw zelf niet, als dat toch zo belangrijk is?
ROBERT Omdat hij… naar Duitsland
moest, naar de Algeleine Unterhozen und Boezemdingesconferenz.
M.J. Ah zo…
ROBERT En omdat die mensen van
Intimo alleen met de directeur zelf willen onderhandelen, heeft meneer Buelens
mij gevraagd om zijn plaats in te nemen.
M.J. Juist.
ROBERT Juist ja.
FREDERIK OP KAMER C
FRED. (Komt op in zwembroek, met zeer grote zwemvliezen aan. Heeft op zijn hoofd
een duikersbril. Maakt weer hetzelfde Tarzangeluid) Oeoeoeoeo… (Van zodra hij Robert ziet sterft zijn
gebrul uit).
M.J. Ah, meneer Bollen, ik
denk dat het de filterinstallatie is die verstopt is.
FRED. (Kijkt verdwaasd rond om te zien wie Bollen is. Snapt dan dat het tegen
hem was) De filterinstallatie??? Juist ja.
M.J. Ja, daarom was u toch
hier.
FRED. Juist ja. En euh… over
welke filter gaat het alweer?
M.J. Die filter van het
zwembad.
FRED. Juist ja… van het
zwembad.
M.J. En het zwembad is
daar.
FRED. Juist. (Stapt richting zwembad en valt over zijn
zwemvliezen. Staat recht, lacht verlegen naar Robert en gaat naar tuin)
FREDERIK AF TUIN
M.J. Dat was meneer… euh…
ROBERT Bollen.
M.J. Ja. We sukkelen al een
tijdje met de waterzuivering van het zwembad. En omdat mijn man nu toch een
heel weekend naar Duitsland is, dacht ik, ik zal ’t eens oplossen se.
ROBERT Laten oplossen.
M.J. Inderdaad.
ROBERT Door meneer Bollen.
M.J. Ja.
ROBERT Allé, ’t is te hopen dat
hij het vlug gefikst krijgt.
M.J. Daar twijfel ik niet
aan. Naar ’t schijnt is het iemand die zijn job door en door kent. Bon. Als ik
het goed begrijp blijft u dus hier vandaag?
ROBERT Vandaag… en morgen.
M.J. Wat??? Twee dagen?
ROBERT Ah ja, zolang blijft die
Hollandse ook.
M.J. Twee dagen…
ROBERT Meneer Buelens heeft het
zo afgesproken.
M.J. Hij heeft mij daar
niks van gezegd.
ROBERT Hij zal ’t dan vergeten
zijn. Als u het niet erg vindt, ga ik nog vlug een luchtje scheppen.
M.J. U doet maar.
ROBERT AF TUIN
TELEFOON
M.J. Hallo… Een enquête via
de telefoon… Wat wilt u weten?... Hoe ik
de toekomst zie?
ADELE OP HAL
ADELE (Komt op met koffer en dossier)
M.J. (Zegt als ze Adèle ziet) Donkerder en donkerder. (haakt in)
ADELE Dag mevrouw Buelens…
euh… U hier?
M.J. Ja… U ook?
ADELE Ik ook ja.
MJ / AD (Eerst even stilte, dan samen)
M.J.: Je vraagt je misschien…
AD.: U weet
natuurlijk niet…
(zwijgen en dan weer samen)
M.J.: Ik begrijp niet dat…
AD.: Ik wist niet dat
u…
M.J. Ik begrijp het al. U
bent hier omdat die Lievens hier is.
ADELE Ooohh meneer Lievens… Is
hij al hier?
M.J. Ja.
ADELE Ooohhh (zwijmelt)
M.J. Juffrouw Van
Keurswinkel, is alles in orde?
ADELE Neemt u me niet kwalijk
mevrouw Buelens, ik werd even slap in de benen.
M.J. Ga dan even rusten.
Hier, neem deze logeerkamer maar. (Wijst
naar kamer G)
ADELE (Neemt koffer mee) Ja, misschien moet ik toch even rusten.
ADELE AF KAMER G
ROBERT OP TUIN
M.J. Ah meneer Lievens…
waar is meneer…
ROBERT Bollen?
M.J. Juist ja.
ROBERT Die is op zoek naar de filterinstallatie
van het zwembad. Hij is nu op de bodem aan ’t zoeken.
M.J. Olala, dan zal ik
misschien toch maar best even gaan kijken.
MARIE JOSEE AF TUIN
TELEFOON
ROBERT Hallo euh… met…mij. (schrikt)
Chriske, ik heb toch gezegd dat ge niet moogt bellen… Nee, je mag niet
langskomen, wij zitten hier niet voor ons plezier hé… Dat is hier een
werkvergadering, een soort seminarie… Nee kinneke, dat heeft niks met pastoors
te maken… Nee, je moet die foto’s niet komen laten zien… Ja, als er over een
nieuwe modefotografe gesproken wordt, ben jij eerste keuze.
(Knijpt met zijn vingers neus dicht en zegt:) DING DONG
Chriske de bel gaat,
ik moet neerleggen… Omdat de directeur mij gevraagd heeft om de gasten te
verwelkomen… Allé, ik leg neer hé… en niet meer bellen hé… Ja, daaaaggg…
(Haakt in en zegt tegen pop)
Marieke, een goeie raad, begin nooit een relatie met een modefotografe.
(Gaat richting bar om glazen van MJ en FR. Weg te zetten. Praat door
tegen pop)
Maar allé, dat zal bij u wel niet het geval zijn. Gij maakt eerder contact
met hout- of plastiekwormen.
ADELE OP KAMER D
ADELE (Zie Robert achter de bar staan. Terwijl hij tegen pop praat, gaat zij
achter hem staan en omarmt hem plots)
ROBERT Oefs… (Snuift) Bah, de geur van 47.11. Juffrouw van Keurswinkel! (wil zich losrukken)
ADELE Robert (vol passie)
ROBERT Van Keurswinkel,
alstublief hé!!!
ADELE Zeg maar Adèle.
BEL
ROBERT (Probeert Adèle van zich af te schudden. Wijst naar de deurbel) Daar
se… Aarsje Kaatskeutel.
ADELE Oh ja… vieze woorden.
BEL
ROBERT Allé, Haantje Tepelheuvel...
ADELE Ja, ga door, beledig me…
ROBERT (Valt over leuning in sofa)
ADELE (Valt boven op hem)
ROBERT Maar hoor jij niet dat die
bel gaat!!!
ADELE (Staat recht en wordt opnieuw secretaresse) Ja, dat moet Aantje Kaatsheuvel
zijn. Kom meneer Lievens, laten we ons nog even bedwingen. (fatsoeneert haar kleding)
ROBERT (Gaat naar hal.)
ROBERT AF HAL
ROBERT (In hal) Excuseer dat ik u laten wachten heb. Kom toch binnen.
ROBERT EN AANTJE OP
AANTJE (Met koffer) Ja, ik ben zelf wat aan de late kant.
(Geeft hand aan Adèle) Aantje Kaatsheuvel, van Intimo.
(Tegen Robert) En u bent?
ROBERT Alexander Buelens,
directeur van Buelens Lingerie.
AANTJE Now meneer Buelens, ik
was echt gecharmeerd toen ik van de directie hoorde dat ik voor een weekend in
uw buitenverbijf uitgenodigd was.
ROBERT Komkom, het genoegen is geheel aan mijn
kant. Maar gaat u toch zitten
AANTJE Dank u, meneer
Buelens.
ROBERT Ik stel voor dat we het dit weekend niet te
formeel houden. Mijn naam is Alexander, maar zeg maar Alex, dat hoor ik liever.
AANTJE Dan mag je mij gewoon Aantje noemen.
ROBERT Een mooie naam, maar hier in België hoor je
hem niet zo vaak.
AANTJE Ik vind hem zelf ook leuk.
ROBERT (Een
beetje voorovergebogen naar Aantje. Adèle achter hem) Weet je, hij klinkt
zelfs een beetje ondeugend.
ADELE (Knijpt
Robert in zijn achterwerk en duwt hem)
ROBERT Aaahhh (Valt
voorover in de zetel op Aantje)
AANTJE Ooohhh!!!
ROBERT (Staat
recht en stampt op tapijt) Excuseer me, ik struikelde over het tapijt. (Boze blik naar Adèle) Mag ik u
iets aanbieden.
AANTJE Gingen we niet ‘jijen en jouwen’?
ROBERT (Kijkt
haar niet begrijpend aan) Is het daar niet een tikkeltje te vroeg voor?
AANTJE Om jij in plaats van u te
zeggen?
ROBERT Ah, juist ja. Mag ik jou iets aanbieden?
ADELE (Van
achter Robert) Hmmm, ik zou wel weten wat u mij mag aanbieden.
ROBERT (Draait
zich om en sist) Juffrouw Van Keurswinkel.
AANTJE Now, als het niet te moeilijk is lust ik
wel een kopje.
ROBERT (Kijkt
weer niet begrijpend)
ADELE Beesten hé die Hollanders. Die denken
alleen maar aan seks. (knijpt weer in
zijn achterste)
ROBERT Juffrouw Van Keurwinkel… Alstublieft hé.
(Tegen Aantje) Een kopje?
AANTJE Ja, een lekker bakje koffie.
ROBERT Ah koffie… daar zal ik onmiddellijk voor
zorgen.
AANTJE Misschien kan ik me ondertussen best even
opfrissen… Het was een hele rit hier naartoe.
ROBERT Natuurlijk, dan zal ik meteen je kamer
wijzen.
(Neemt haar koffer, kijkt even rond) Volg mij maar. (Gaat gevolgd door Aantje naar deur E, opent
ze en zegt verontschuldigend) Ooh, dit is de
keuken. Kom, we nemen die deur.
(Gaat gevolg door Aantje naar deur C, opent ze, schrikt en zegt:) Ooh,
hier zit al iemand. Kom.
(Gaat gevolg door Aantje en Adèle naar deur B, opent ze, ze gaan allemaal
binnen en Robert komt als eerste terug buiten, gevolgd door de anderen) U
hebt het kunnen zien, dat is de badkamer.
(Robert kijkt wanhopig naar de laatste deur A, opent ze en zegt
opgelucht) Aah, dat is de logeerkamer. Er staan zelfs twee bedden, u
kunt kiezen.
AANTJE Jij.
ROBERT Ik?
AANTJE Wij gingen toch jij
zeggen.
ROBERT Juist ja. Jij kunt kiezen.
AANTJE (Kijkt
in kamer) Nou nou, twee bedden, ik heb er maar eentje nodig hoor. (Gaat kamer in)
AANTJE AF KAMER A
ROBERT (In
deuropening) Ik zal ze maar alle twee laten staan, mocht je in het midden
van de nacht van bed willen wisselen.
ADELE (Zwoel
van achter Robert) Ik wist niet dat jij zo’n
seksmaniak was (knijpt weer in zijn
billen)
ROBERT Aaahhh (struikelt
de logeerkamer in. Kom terug buiten, terwijl hij weer met één voet op het
tapijt stampt) Neem me niet kwalijk, ik struikelde weer over dit tapijt. (sluit deur A)
ADELE (Belemmert
Robert de doorgang)
ROBERT (Doet
stap links en Adèle ook, dan stap rechts en Adèle ook. Maakt dan schijnbeweging
en kan weg) Juffrouw Van Keurswinkel, alstublieft hé.
ADELE (zwoel
en achtervolgt hem) Wil je met mij ook jijen en jouwen?
ROBERT Daar is het nu absoluut niet de juiste
plaats en tijd voor. Trouwens, mevrouw Buelens is daar.
ADELE (Stopt
achtervolging) Dan gaan we straks verder.
ADELE AF BADKAMER
ROBERT Marieke… waar ben ik toch in godsnaam mee
bezig... Ah ja, koffie zetten.
ROBERT AF KEUKEN
MARIE JOSEE OP TUIN
M.J. (Op
via tuin. Loert even en wenkt naar Frederik) Kom maar.
FRED. (Komt
op, zwembroek is nat) En wat nu?
M.J. Ik kan er toch ook niet aan doen dat
Alex juist hier een zakenbespreking heeft geregeld.
FRED. Mooi geregeld, een verkoper die hier
directeur komt spelen.
M.J. Over zaken vertelt Alex mij nooit
iets. In ieder geval mogen we nu niet te familiair doen.
FRED. En kunt ge die twee niet aan de deur
zetten?
M.J. Ik zie wel.
FRED. Hoe ‘ik zie wel’? Nu ben je eens een
weekend van jouw man af. Nu ga je toch geen andere zijn plaats laten innemen
zeker.
M.J. Was jij dat ook niet van plan… King
Kong?
FRED (Kijk
ondeugend naar haar. Wandelt dan rond als aap) Oeoeoeoeoeo. (spring op sofa en wipt)
ADELE OP BADKAMER
ADELE (Kijkt verbaasd naar Frederik)
M.J. (Kijkt verschrikt naar Adèle terwijl Frederik verder springt en brult) Yes,
yes I understand.
FRED (Ziet Adèle en komt uit sofa)
M.J. Dit is… euh… Ulan
Zanevski
FRED (Verbaasde blik)
M.J. Een Servo-Kroaat… Een
politiek vluchteling die in de tuin komt werken.
ADELE In zijn zwembroek?
M.J. Ja. Rare jongens hé,
die Serviërs.
(Tegen Fred.) She’s the secretary.
ADELE (Geeft hand) Please to meet you. So you
are from Servië?
FRED. (Zweedse tongval) Jeu en euten smeurebreud.
M.J. Zijn moeder is een
Zweedse.
ADELE Ah zo? Dag meneer
Zanevski.
ADELE AF KAMER G
FRED. Waar haal je het? Ulan
Zanevski, een Serviër?
M.J. Hoe kan ik anders
verklaren dat jij hier als een wild beest staat op en neer te springen? Allé
vooruit, kleed je terug aan.
FRED. Mag ik me misschien
eerst even afspoelen?
M.J. Daar is de badkamer.
Ik zet je koffer wel in de logeerkamer.
FRED. Waar is die?
M.J. Daar, naast de
badkamer (kamer A) En denk eraan,
voor Robert Lievens ben jij Bollen, de zwembad reperateur.
FRED. Nog zoiets, hoe verzin
je het?
M.J. Ja zeg, dat was het
eerste wat mij te binnen schoot. Allé vooruit.
MARIE-JOSEE AF KAMER
C
FREDERIK AF BADKAMER
AANTJE OP KAMER A
AANTJE (Komt uit logeerkamer met toiletzak en handdoek. Gaat naar badkamer,
maar de deur is vast. Gaat naar keukendeur) Alex!!
ROBERT (Vanuit keuken) Ja?
AANTJE (Gaat in de keuken en doet de deur dicht)
AANTJE AF KEUKEN
MARIE-JOSEE OP KAMER
C
M.J. (Heeft koffer van Frederik bij. Doet deur A open, maar ziet dat de
kamer al in gebruik is) Oei, daar ligt al een koffer. (wil naar kamer G gaan en bedekt zich) Ah nee, daar ligt Adèle.
Ooh, waarom is het hier toch zo moeilijk. (gaat
met koffer terug naar kamer C).
FREDERIK OP BADKAMER
FREDERIK AF KAMER A
ROBERT EN AANTJE OP
KEUKEN
ROBERT Dat kan toch niet dat die
deur op slot is, daarnet was ze nog los.
AANTJE Ik kan ze echt niet openkrijgen.
ROBERT (Doet badkamerdeur open) Zie je wel, ze gaat gewoon open.
AANTJE Wat vreemd?
ROBERT Misschien klemde ze een
beetje, ik zal eens kijken. (gaat op
grond zitten en kijkt onder deur, terwijl hij de deur open en dicht doet).
FREDERIK OP KAMER A
FRED. (Komt uit logeerkamer en houdt een babydolletje voor zich)
AANTJE (Gilt) Aaahhhhh
MARIE-JOSEE OP KAMER
C
M.J. Wat is er?
FRED. Dit zat in mijn koffer.
ROBERT ’t Is niet echt mijn
smaak, maar als jij dat mooi vindt…
AANTJE (Pakt de babydoll af) In mijn zak bedoel je.
M.J. Meneer Bollen, ik heb
uw materiaal voorlopig hier gelegd.
FRED. Waar?
M.J. Hier, in de eerste
kamer (C). U kan zich daar misschien
omkleden.
FRED. Graag ja… Excuseer me.
FREDERIK AF KAMER C
M.J. U bent zeker die Hollandse
juffrouw?
AANTJE Ja, Aantje Kaatsheuvel.
Sorry voor die gil van daarnet, maar ik schrok me een aap.
M.J. Er zijn er hier wel
meer die met dat probleem zitten.
AANTJE Oh ja?
M.J. In al die drukte
vergat ik mij nog voor te stellen. Ik ben Marie-Josée Plas, de echtgenote van
Alexander.
ROBERT (Begint hevig te hoesten en bukt zich terug)
M.J. Zeg eens, wat zit jij
daar te doen?
ROBERT Ziezo, ze klemt niet meer.
M.J. Hoezo? Is er iets met
die deur?
AANTJE Ze zat vast, ik kon niet
in de badkamer.
M.J. Oh, maar dat was vast
omdat meneer Bollen zich aan ’t afspoelen was.
AANTJE Och ja, natuurlijk. Nou,
dan ga ik maar.
AANTJE AF BADKAMER
M.J. Ben jij nu echt van
plan om die komedie hier vol te houden?
ROBERT Natuurlijk, meneer Buelens
heeft het me zelf gevraagd. Trouwens er zit promotie aan vast.
M.J. Het hele idee is
gewoon belachelijk.
ROBERT We zitten nu wel met een
extra probleempje.
M.J. Nog een? Wat nu weer?
ROBERT Je hebt daarnet tegen dat
Aarsje gezegd dat jij mevrouw Buelens bent.
M.J. Natuurlijk, of is dat
ook al veranderd?
ROBERT Nee… maar u begrijpt toch
dat dat voor een hoop complicaties zorgt.
M.J. Ah ja?
ROBERT Natuurlijk. Als u
mevrouw Buelens bent en ik meneer Buelens, dan zij wij zogezegd
getrouwd.
M.J. Toch prettig hé, als
je zo slim bent.
ROBERT Nee, je begrijpt het niet.
M.J. (luid) Nu moet jij eens goed luisteren: ten eerste ben jij niet
meneer Buelens en ten tweede ben ik al getrouwd.
ROBERT Ssstt, dat weet ik
natuurlijk ook.
M.J. Waarom sta je hier dan
die onzin uit te kramen?
ROBERT Omdat Aarsje dat niet mag
weten.
M.J. Leg doe Hollandse
troelala dan uit hoe het hier ineen zit hé.
ROBERT Nee. Daar hangt teveel van
af.
M.J. Enfin, doe maar verder
met je spelletjes en regel het maar, (luid)
zolang je maar niet denkt dat ik vanavond bij ‘meneer Buelens’ in bed
kruip!
ROBERT Ah nee. Als het zwembad
gemaakt is, ga jij natuurlijk naar huis.
M.J. En waarom zou ik?
ROBERT Dan heb jij hier toch niks
meer te doen.
M.J. Zeg eens, dat is hier
ook mijn buitenverblijf hé.
ROBERT Ssst. Dat weet ik wel.
M.J. Knoop het dan goed in
je oren. Ik blijf hier vannacht!
ROBERT ’t Is niet waar hé (slaat zijn hand weer tegen zijn voorhoofd
en valt achterover in de sofa)
M.J. Wat nu weer? Voelt u
zich niet goed? Wil je misschien iets drinken?
ROBERT (Staat met een ruk recht) Ja, dat is waar ook, waar kan ik hier
ergens koffie vinden?
M.J. Koffie?
ROBERT Ja. Aantje wil een kopje
als ze uit de badkamer komt.
M.J. Een kopje. Jij legt
nogal eieren onder dat kind.
ROBERT Natuurlijk. En als die
ooit uitkomen, dan is het “Holland here we come”.
M.J. De koffie is in de
keuken.
ROBERT Ik heb daarnet al gezocht
maar niks gevonden.
M.J. Dan moet je beter
kijken. Allé vooruit.
MARIE-JOSEE EN
ROBERT AF KEUKEN
ADELE OP KAMER G
FREDERIK OP KAMER C
FRED. (Draagt badjas) Euh dosvidanja… goeweerof.
ADELE Yes… euh… excuse me (gaat naar tuin)
ADELE AF TUIN
FRED. Waar heb ik dat
verdiend?
AANTJE OP UIT
BADKAMER
FRED. Niet gillen… ik ben het...
Bollen.
AANTJE Ja zeg, mijn excususes voor
daarnet, maar ik schrok me te pletter toen jij daar in mijn dolletje stond.
FRED. Geeft niet. U bent
Hollandse?
AANTJE Ja. Aantje Kaatsheuvel
van Intimo.
FRED. Intimo?
AANTJE Ja. Onze slogan is: (zwoele stem) ‘INTIMO, EN AL UW
FANTASIEËN WORDEN WERKELIJKHEID’.
FRED. Ja, ik ken dat soort
bureaus. Jullie werken zeker veel met de telefoon?
AANTJE Meestal wel. De klant
bestelt en wij stellen hem zo snel mogelijk tevreden, als u begrijpt wat ik
bedoel.
FRED. Jaja… en zijn jullie
duur?
AANTJE Voor kwaliteit moet
betaald worden hé. Wat doet u hier eigenlijk?
FRED. Oh… ik ben de
zwembadreperateur.
AANTJE Oh. Hebben ze hier dan
een zwembad?
FRED. Ja, in de tuin. Een ferm
spel hoor.
AANTJE Dan wil ik dat ferm spel
wel eens zien.
FRED. Wel euh… volg de gids…
Zeg, wat zou je ervan denken als we straks eens een duikje zouden nemen?
AANTJE Dat lijkt mij harstikke
leuk.
FRED. (Terwijl hij weggaat) Let’s go swimming in de pool…
FREDERIK EN AANTJE
AF TUIN
MARIE-JOSEE OP
KEUKEN
TELEFOON
M.J. Hallo met Marie-Josée
Plas. Wie zegt U ?
ROBERT OP KEUKEN
ROBERT (Komt uit keuken met dienblad waarop koffie staat)
M.J. Christine? Het spijt
me mevrouw, die is hier niet.
ROBERT (Doet teken dat de telefoon voor hem is) Pssttt.
M.J. Nee mevrouw, hier is
geen Robert Lievens.
ROBERT (Wanhopig) Psssttttt.
M.J. Mij goed mevrouw, dat
doet u dan maar.
ROBERT Was dat niet voor mij?
M.J. Een zekere Christine
die vroeg naar Robert Lievens.
ROBERT Ja, en wie ben ik dan?
M.J. Alexander Buelens van
Buelens Lingerie.
ROBERT En wat zei ze?
M.J. Ze geloofde me
blijkbaar niet toen ik zei dat hier geen Robert was.
ROBERT Da’s niet moeilijk.
Daarstraks had ik ze zelf nog aan de lijn.
M.J. Enfin, je legt het
haar straks zelf maar uit.
ROBERT Hoe straks?
M.J. Ze komt naar hier.
ROBERT Zeg dat ’t niet waar is
hé. (slaat weer met zijn handpalm tegen
hoofd en valt achterover in sofa)
M.J. Maar nu doet hij het
weer. Zeg eens… wat heeft dat allemaal te betekenen? En wie is die Christine?
ROBERT (Met ruk recht alsof er niets aan de hand is) Dat is mijn
poetsvrouw. Ze kwam poetsen maar ze kon de sleutel niet vinden.
M.J. Da’s toch geen reden
om u zo op te winden.
ROBERT Ah nee… jij kent dat mens
niet hé. Ze wil altijd maar poetsen. Da’s een echt obcessie voor haar. (Gaat naar bar en wil iets inschenken)
M.J. Zozo… (Gaat mee naar bar)
FREDERIK OP TUIN
FRED. (Komt uit tuin en loopt naar kamer A)
M.J. Frederik!!!!
FRED. (Stopt en kijkt verschrikt naar M.J. en Robert)
M.J. (Boos en beseft dan dat Robert achter haar staat) Euh meneer
Bollen, waar gaat u zo snel naartoe?
FRED. Juffrouw Kaatsheuvel wou
haar bikini.
M.J. Haar biniki???
FRED. Ja… om te zwemmen… in de
pool…
ROBERT Is de filterinstallatie
gerepareerd?
FRED. Nog niet… maar ze wil
helpen.
ROBERT Ja, veel handen maken het
werk licht hé.
ADELE OP UIT TUIN
ROBERT (Merkt Adèle en duikt weg achter bar).
FRED. (Ziet Adèle) Kalasnikov… oen chocotof.
FREDERIK AF BADKAMER
M.J. Ah, juffrouw Van
Keurswinkel.
ADELE Weet u misschien waar
meneer Lievens is, mevrouw Buelens?
M.J. Meneer Lievens… (terwijl ze naar de tuin gaat) … die zit
hier achter de bar.
MARIE JOSEE AF TUIN
ADELE (Kijkt stralend en duikt achter bar)
Miaaauuuwwww
LICHT UIT
TWEEDE BEDRIJF
MARIE-JOSEE STAART NAAR HET ZWEMBAD IN DE TUIN
ADELE
OP KAMER G
M.J. Ah, juffrouw Van Keurswinkel.
ADELE Mevrouw Buelens… (gaat
tot bij haar en kijkt ook naar buiten) Uw Servische tuinman schijnt het
uitstekend met dat Aantje te kunnen vinden… Bah, die buitenlanders, gewoon geen
fatsoen… Kijk hoe hij haar omhoog gooit… en terug opvangt… met zijn hand op
haar… ooh.
M.J. Lieve hemel!
ADELE Goed, ik ga een wandeling maken. Zegt u
tegen meneer Buelens dat ik binnen een half uurtje
terug ben. Dag mevrouw Buelens.
ADELE AF TUIN
M.J. Ja, dag juffrouw Van Keurswinkel.
(gaat naar bar en schenkt sherry in).
TELEFOON
M.J. (Gaat
met sherry naar telefoon) Hallo… Telefonische enquêtes… Of ik in mijn
omgeving in contact kom met alcoholisme?… Niet dat ik weet… (drinkt glas is een teug leeg) Goedemiddag.
ROBERT OP TUIN
ROBERT (Heeft
zwembroek aan die veel te groot is) Dat is nu al twee uur dat die twee in dat
water liggen te spelen. En ze zijn duidelijk niet van
zin om te stoppen.
M.J. Jij ging je toch met die Kaatsheuvel
bezighouden.
ROBERT Die zwembroek is veel te groot, die zakt
constant af
M.J. Ja, je staat daar mooi moet ik
zeggen.
ROBERT Ik heb daarstraks toch gezegd dat je man
een veel grotere maat heeft. Ik wist dat ze niet zou passen.
M.J. Komkom, zoveel scheelt het niet hoor.
ROBERT Ah nee zeker. Elke keer als ik boven water
kwam, bleef die broek op mijn knieën hangen. Ik heb nogal wat moeten doen om ’t niet te laten opvallen.
M.J. Ik hoor het al, het moet daar plezant geweest zijn.
ROBERT Plezant? Mijn oren ja.
M.J. Nee, je broek.
ROBERT Ja, lach er maar mee, maar zolang die twee
in dat water blijven zitten, kan ik hier moeilijk over de business beginnen babbelen. Trouwens, hoelang denkt die Bollen nog te blijven?
M.J. Tot het zwembad hersteld is zeker.
ROBERT (kijkt
weer naar bad) Volgens mij heeft die toch maar een rare manier van
herstellen. Allé, pak nu eens dat jouw TV kapot is… dan blijft die technicus
achteraf toch ook geen twee uur naar een film kijken.
M.J. Een tv is geen zwembad.
ROBERT Dat is maar een voorbeeld dat ik geef.
M.J. Een heel dom voorbeeld.
ROBERT Volgens mij is dat zwembad allang
gerepareerd en probeert die Bollen dat hier gewoon wat te rekken.
M.J. Waarom zou hij?
ROBERT Ik ben er zeker van dat hij een oogje heeft
op juffrouw Kaatsheuvel.
M.J. Jij het nogal fantasie zeg.
ROBERT (Kijkt
opnieuw richting zwembad) Maar allé, nu moet je eens komen kijken… nu zit
ze zelfs in zijn nek te wippen.
M.J. Dat die twee zo een beetje in het
water zitten, daar schuilt nu toch niks kwaad in.
ROBERT Ah nee? Awel, ik
zie genoeg.
M.J. Wat zie jij dan?
ROBERT Dat mijn broek altijd afvalt (trekt broek op en schenkt een borrel in)
M.J. (Gaat
nu ook kijken) Ik dacht zo… als die twee het zo goed met elkaar kunnen
vinden… dan kunnen we misschien best aan Bollen vragen om wat langer te
blijven?
ROBERT (Was
net aan ’t drinken en proest het uit) Nu nog
langer?
M.J. Natuurlijk. Kijk, als jij straks met
Aantje over zaken gaat praten…
ROBERT Dat wordt trouwens hoog tijd dat ik daarmee
begin.
M.J. Wel, als die onderhandelingen in het
slop raken, dan stuur je Aantje naar het zwembad.
ROBERT Ik zie het al voor
mij: ‘Aah Aantje, jij vindt mijn slipjes niet mooi?
Allé, voor uw straf moet je naar het zwembad.
M.J. Jaja, ik
geloof hoe langer hoe meer dat we meneer Bollen niet
mogen laten gaan.
ROBERT Dat is geen probleem. Die vent praat gewoon
niet over naar huis gaan.
M.J. Goed. Ik zal hem voor alle zekerheid
vragen om vannacht hier te blijven.
ROBERT Wat? Wil je hem nu ook al laten blijven
slapen?
M.J. Waarom niet?
ROBERT Dat gaat je een hoop aan overuren kosten.
M.J. Dat is dan mijn probleem. Allé, vraag
meneer Bollen of hij naar hier wil komen.
ROBERT (Kijkt
richting tuin) Als ik hem tenminste van die
Kaatskeutel losgepeuterd krijg.
ROBERT AF TUIN
TELEFOON
M.J. Hallo… weer een enquête? … Wat ik denk van mensen die onbeleefd zijn aan de telefoon?... Dat
ze groot gelijk hebben. (haakt in)
FREDERIK OP TUIN
FRED. Zeg eens Marie-Josée,
kunnen we die Lievens nu niet uitleggen hoe de vork aan de steel zit?
M.J. Waarom?
FRED. Nu zegt die ook als Bollen tegen mij.
‘Bollen’, zo zou ik nooit willen heten.
M.J. Frederik,
als ik eerlijk mag zijn, ‘Mestdagh’ klinkt anders ook
niet zo appetijtelijk hé. Trouwens, hoe was het in het zwembad?
FRED. Dat is zo goed als hersteld. Ik zal de
rekening opsturen. (schenkt voor hemzelf iets in).
M.J. Gekkerd.
FRED. Als ik de kans krijg, wil ik met jouw
man toch eens praten over een verzekering. Weet jij wat er allemaal fout kan
gaan met zo'n zwembad: waterschade bij de buren; een
lek die de grondwaterlaag vervuilt; gasten die huidletsels oplopen van de
chloor...
M.J. Ja zeg, als je zo begint, dan trekt
hij gegarandeerd de stop eruit en maakt hij er een tennisveld van. Vertel eens…
hoe was het gezelschap?
FRED. Je bedoelt die Hollandse?
M.J. Ja.
FRED. Wel… weet jij wel wat die eigenlijk
doet?
M.J. Natuurlijk.
FRED. Naar het schijnt verdienen die meisjes
veel geld.
M.J. Ja, zeker met zo’n
positie.
FRED. Ja, voor de ene positie zal het al meer
kosten dan voor de andere. Wie heeft die laten komen?
M.J. Mijn man.
FRED. Je man? En jij vindt dat allemaal goed?
M.J. Natuurlijk.
FRED. En hij is zelf niet eens hier.
M.J. Nee. Daarom moet Lievens haar
bezighouden.
FRED. Dus die blijven hier nog een tijdje
rondhangen?
M.J. Dat zal wel. Maar terwijl jij je daarbuiten
aan ’t amuseren was, heb ik een oplossing gevonden.
FRED. Die wil ik wel eens horen.
M.J. We blijven allemaal.
FRED. Allé, dat ik daar zelf niet opgekomen
ben.
M.J. Je ziet… je moet het niet altijd ver
gaan zoeken hé.
FRED ’t Zal plezant
worden zo.
M.J. Die Lievens denkt dat jij een oogje
hebt op die Hollandse.
FRED. Ah ja? En waarom denkt hij dat?
M.J. Zijn ‘feeling’
zegt hem dat.
FRED. Volgens mij mankeert er iets aan die
vent.
M.J. Laat hem maar in zijn wijsheid. Dat
speelt in ons kaart.
FRED. Vind je?
M.J. Natuurlijk. Ik heb hem gezegd dat ik
je ga voorstellen om vannacht te blijven slapen.
FRED. Aha… Ik dacht dat dàt
de bedoeling was.
M.J. Jaja, maar
nu blijf je zogezegd als ‘Bollen’.
FRED. Ah zo, is er misschien nog iets dat gerepareerd
moet worden?
M.J. Frederik,
ga nu niet dwarsliggen hé.
FRED. En hoe moet dat straks gaan?
M.J. Wanneer?
FRED. Vanavond… in het aards
paradijs…
M.J. Ja, ik slaap in mijn kamer.
FRED. Juist ja… en meneer
Bollen mag naar het vagevuur zeker.
M.J. Maar nee… jij begint hier in de
zetel.
FRED. Lap, zie je wel. In de zetel! Dan had ik
evengoed thuis kunnen blijven, daar heb ik tenminste
een bed.
M.J. Maar je moet daar niet de hele nacht
blijven liggen.
FRED. Hoe?
M.J. Als iedereen slaapt, dan sluip je van
het vagevuur…
FRED. … naar het
aards paradijs.
M.J. Voila.
FRED. En waar slaapt
jouw zogezegde man?
M.J. Met die Lievens heb ik niks te maken.
Dat die zijn plan trekt. Allé vooruit, trek je kleren aan, ik zal het plan nog
eens haarfijn uitleggen.
MARIE-JOSEE, FREDERIK AF KAMER C
ADELE OP TUIN
ADELE (Zet
zich neer in sofa)
AANTJE OP TUIN
AANTJE (Komt
zingend op en wil naar keuken) Oh, neem me niet kwalijk, ik had je niet
gezien.
ADELE Geeft niet…
AANTJE Wat scheelt er?
ADELE (Hartstochtelijk
wenend) Hij ziet mij niet staaaaan.
AANTJE (Eerst
verbaasd. Gaat dan naar Adèle)
Komkom, vertel het eens tegen Aantje.
ADELE Hij wil van mij niet weten! Boeeoeoeoe!
AANTJE Maar hartje toch, gaat het om een
mannetje?
ADELE Jahaahaaa! Ro..bo..bo…
AANTJE (Gaat
naar bar en schenkt porto in voor Adèle) Bo… Bollen? Die was
net nog in het zwembad.
ADELE Zwembad? Jaaahaahaaa.
AANTJE Ach meisje toch, laat dat eens aan Aantje
over. Hier, drinkt dit eerst maar eens op. (Zodra
Andèle gedonken heeft gaat
Aantje als een kapster door de haren van Adèle) Als
we nu eens… en die kleren… en een beetje make-up… Allé vooruit, kom mee, dan
zullen we die zwembadman eens wat laten zien.
ADELE Zwembadman???
Hoe bedoel je?
AANTJE Geen gemaar, kom
mee.
AANTJE EN ADELE AF KAMER A
ROBERT OP TUIN
ROBERT (Nog
steeds met grote zwembroek) Juffrouw Raafneuzel!!! (tegen pop) Waar
is ze nu naartoe?... Bedankt, jij bent echt een grote hulp.
CHRISTINE OP TUIN
ROBERT (Wil
terug naar tuin, maar Christine komt langs tuin op. CHRIS!!!! (Slaat met zijn
hand tegen zijn voorhoofd en laat zich achterover vallen)
CHRIS ROBERT!!! Hoe
lig jij daar?
AANTJE OP KAMER A
AANTJE Wat gebeurt er?
ROBERT (Zodra
Robert Aantje hoort staat hij onmiddellijk op, alsof er niets aan de hand is).
AANTJE Hoy Alex. (tegen Chris) Goeiemiddag.
ROBERT Euh… Christine,
dit is Maartje Vaarsveutel
uit Holland. Maartje, dit is Christine uit
België.
MARIE-JOSEE OP KAMER C
ROBERT (tegen
M.J.) Euh… dit is Christine.
M.J. De poetsvrouw.
ROBERT Juist ja. (Neemt Chris bij de arm en duwt haar naar kamer G) En dan zal ik je
nu eens wijzen waar er overal moet gepoetst worden.
CHRIS Poetsen?
ROBERT Jaja, kom je kan beginnen in deze kamer.
ROBERT EN CHRIS AF KAMER G
AANTJE Een nieuwe poetsvrouw?
M.J. Ja, mijn man toont haar even het
huis. En… kan u het hier verder een beetje vinden?
AANTJE Ja hoor, hartstikke
gezellig. Het was echt zalig in het zwembad en die meneer
Bollen is een reuze kerel.
M.J. Oh ja???
AANTJE Hij heeft me een paar heel interessante truukjes geleerd.
M.J. Zozo, truukjes
nogwel.
AANTJE Weet je, als je in het water springt, en
je houdt je voeten op ‘tien over acht’, dan ga je niet onder.
M.J. Tien over acht?
AANTJE (demonstreert)
Ja, kijk zo, zoals de wijzers van een klok en dan hup… springen.
M.J. En dan ga je niet onder???
AANTJE Nee hoor. Weet je, dat is de houding die
redders aannemen als ze in het water moeten springen.
M.J. Allé, dan moeten die eerst kijken of
hun voeten op het juiste uur staan.
AANTJE (lachend)
Da’s een goeie, voeten op het juiste uur…
AANTJE AF BADKAMER
M.J. Tien over acht… (Probeert het zelf even uit, maar vindt het onnozel. Gaat naar keuken).
MARIE-JOSEE AF KEUNEN
CHRISTINE en ROBERT OP KAMER G
CHRIS Jij was dus toch hier.
ROBERT Natuurlijk, ik ben niet weg geweest.
CHRIS Waarom zei die vrouw dan dat jij er niet
was?
ROBERT Die zal je verkeerd begrepen hebben.
CHRIS Daar geloof ik niks van.
ROBERT Chriske… ik heb
je toch gezegd dat we hier een werkweekend hebben.
CHRIS In je zwembroek.
ROBERT Ja. Wij vergaderen bij het water.
CHRIS Jij bent al net dezelfde als mijn man.
Die heeft ook alleen maar tijd voor zijn verzekeringen. En net nu hij twee
dagen weg is…
ROBERT Och, dat zal toch nog wel eens gebeuren dat
die weg moet.
CHRIS Ik heb hier zo naartoe geleefd… het moest
een droomweekend worden.
ROBERT Ik kan er ook niet aan doen dat mijn baas
plots met dat werkweekend op de proppen kwam.
CHRIS Ik vind dat hier heel rare spelletjes
gespeeld worden. Eerst ben jij aan de telefoon, dan zeggen ze dat jij hier niet
bent. Dan val je voor mijn neus op de grond en verschijnt er een juffrouw in
badjas die jou Alex noemt. En dan stel je mij voor als de poetsvrouw… Vind jij
dat niet raar?
ROBERT Juist en veel te ingewikkeld om uit te
leggen.
CHRIS Een waar is jouw baas. Nu ik hier toch
ben kunnen we eens praten over die job als modefotografe.
ROBERT Chriske, die dame
die je daarjuist gezien hebt, dat is de vrouw van de directeur. Dat is een heel
jaloerse en die gaat het niet appreciëren als hier nu een vrouwelijke fotografe
rondloopt. (legt zijn arm om haar hals) Weet
je wat je doet, kom een andere keer eens terug, en…
AANTJE OP BADKAMER
AANTJE Hoy Alex.
ROBERT (Duwt
Chris met haar neus tot tegen het telefoonkastje) Zie
je, overal stof. Dat moet dus allemaal gepoetst worden.
AANTJE (Kijkt
heel bedenkelijk en gaat weg)
AANTJE AF KAMER A
CHRIS Waarom zegt die altijd Alex?
ROBERT Die juffrouw denkt dat ik Alexander Buelens
ben.
CHRIS En waarom denkt die dat?
ROBERT Ooh… dat is een Hollandse.
CHRIS Volgens mij ben jij hier met iets louche
bezig.
ROBERT Maar nee kinneke,
wij proberen gewoon een contract te sluiten met een Nederlands bedrijf.
CHRIS Mooi is dat… en morgen is Frederik terug thuis.
ROBERT Maar het is toch mijn fout niet dat het zo
uitdraait.
CHRIS (Wil
Robert verleiden en omhelst hem) Robert, als ik nu eens in jou kamer hier
blijf, dan zijn we vannacht toch bijeen… en misschien krijg ik morgen je baas
alleen te zien…
ROBERT Neeeee.
CHRIS Als die deal met de Hollanders rond is,
dan moeten er toch foto’s gemaakt worden.
ROBERT (Duwt
Chris weg) Nee, dat gaat niet.
CHRIS (Loopt
naar kamer G) Allé toe… je zegt gewoon dat ik weg ben…
CHRIS AF KAMER G
ROBERT Chris, doe die deur open…
CHRIS (Zet
deur op een spleetje) En breng voor mij wat eten
mee.
ROBERT Kom buiten
CHRIS (Doet
deur dicht en vast.)
ROBERT (Gaat
voor pop staan) Marieke… dat gaat hier nooit goed
aflopen.
MARIE-JOSEE OP KEUKEN
M.J. Ah, is ze weg?
ROBERT Wie?
M.J. Uw poetsvrouw.
ROBERT Ah ja… ze is uitgepoetst.
AANTJE OP KAMER A
AANTJE (Heeft gewone kleren aan) Ah Alex, wanneer gaan we nu de collectie
eens bekijken?
ROBERT De collectie… juist ja… ik was het al bijna
vergeten.
FREDERIK OP KAMER C
FRED. (Heeft
zijn koffer bij en zet ze naast sofa)
AANTJE Oh meneer Bollen.
Ga jij al weg?
M.J. Neenee, ik heb meneer
Bollen gevraagd om tot morgen te blijven. Dan kan hij… euh….
ROBERT De verlichting van het zwembad ook eens
nakijken.
MJ / FRED Precies.
AANTJE Ik ken iemand die heel erg blij zal zijn
dat jij nog een poosje blijft.
M.J. Oh ja???
AANTJE (Werpt
blik naar kamer A) En dan kan je mij morgen nog een paar nieuwe reddingstruukjes aanleren.
FRED. Juist. Weet je, één van de belangrijkste
punten die je als redder moet kennen is de mond-op-mond
methode.
M.J. Ja, maar dat zal dan wel voor een
andere keer zijn. De tafel staat gedekt in de keuken, of ben ik de enige hier
die honger heeft?
AANTJE Nee hoor, ik scheur van de honger.
M.J. Gaan jullie mee?
FRED. Eerst nog even naar het toilet.
FREDERIK AF BADKAMER
MARIE-JOSEE AF KEUKEN
ROBERT AF KEUKEN
AANTJE (Wilde
ook naar keuken, maar keert terug en gaat naar kamer A, opent de deur en zegt:)
Hij zit in de
badkamer. (sluit deur A en gaat naar
keuken)
AANTJE AF KEUKEN
ADELE OP KAMER A
ADELE (Ziet
er stralend uit, make-up, pruik, modern gekleed. Stelt
zich verdekt op achter badkamerdeur)
FREDERIK OP BADKAMER
FRED. (Heeft
handdoek om hoofd en ziet Adèle niet. Hij stapt tot
bij koffer die naast sofa staat.)
ADELE (Denkt
dat het Robert is en springt achter op hem. Samen vallen ze in de zetel).
MARIE-JOSEE OP KEUKEN
M.J. (Komt
uit keuken en ziet wat er gaande is) Juffrouw VAN KEURSWINKEL !!!!
ADELE (Kijkt
verbaasd, ziet Marie-Josée,
merkt dan dat ze op Frederik ligt,
FRED. Davidov vodka…
ADELE (Begint
te huilen en loopt naar badkamer) Boeoeoeoeoe…
M.J. Dat was juffrouw Van Keurswinkel die
uit haar keurslijf sprong.
TELEFOON
M.J. (Neemt
hoorn op)
Hallo… Wat moet u nu weer weten? Wat er aan sommige toneelstukken
ontbreekt?... Een pauze.
(Haakt in.)
DERDE BEDRIJF
HET IS AVOND.
OP DE BAR LIGT HET TELEFOONBOEK. AANTJE, ROBERT EN ADELE ZITTEN IN DE SOFA. OP
HET SALONTAFELTJE STAAN EEN AANTAL DOZEN MET LINGERIE. AANTJE NEEMT NOTITIES.
ROBERT. En dit modelletje hebben we ook in het
zwart, het wit en het rood.
AANTJE Mag ik even zien? Wat enig zeg, dat vind
ik nu eens echt schattig.
ROBERT Dat wil ik geloven, het is een echt
succesartikel.
AANTJE Ik kan je verzekeren dat dit in Nederland
verkoopt als koekenbroodjes. Ik begrijp echt niet waarom jullie al niet lang op
de Nederlandse markt zitten.
ROBERT Tja, maar met de hulp van Intimo moet het nu zeker lukken.
AANTJE Dit wordt uiteraard geleverd met de
gebruikelijke kortingen?
ROBERT Wel euh…
ADELE 10%
AANTJE 50
ADELE 15
AANTJE 40
ADELE 25
AANTJE 35
ADELE 30
AANTJE Top. (Noteert
in haar boekje)
ROBERT (Heeft
het snelle bieden gevolgd als een tennismatch) Juist ja. En dit is het
slipje.
ADELE 10%
AANTJE 50
ADELE 15
AANTJE 40
ADELE 25
AANTJE 35
ADELE 30
AANTJE Top. (Noteert
in haar boekje)
ROBERT Jullie kunnen het
blijkbaar goed met elkaar vinden. Enfin,
in elk geval is het weekend geslaagd.
AANTJE Voor 100 %
ADELE 10
AANTJE 50
ADELE 15
AANTJE 40
ADELE 25
AANTJE 35
ADELE 30
AANTJE Top. (wil
iets in haar boekje noteren en lacht dan)
ROBERT (verlaat
zetel) Voor de allerlaatste details heb ik trouwens aan mijn financieel adviseur, Robert Lievens gevraagd om morgens eens
langs te komen. Hij is een zeer capabel iemand, plichtsbewust… degelijk…
grondig… eerlijk… in één mond: fantastisch.
ADELE (Kuchje)
ROBERT (Komt
weer bij zijn zinnen) Enfin, dat zien we morgen wel. (Begint in te pakken)
MARIE-JOSEE en FREDERIK OP TUIN
Zodra zij de
scène opkomen, staan Aantje en Adèle op uit de zetel.
Robert blijft verder inpakken.
M.J. Zo, jullie blijven bezig zie ik.
AANTJE We zijn net
klaar. Oh, echt fantastisch wat uw man me allemaal heeft laten zien. (Neemt een slipje en houdt het voor haar en
vraagt aan Frederik) Vind je dit niet prachtig?
FRED. (Beseft
dat Adèle ook daar is) Oh… eu…
da slipski…
ADELE Waar hij vandaan komt kennen ze dat
natuurlijk niet. Daar dragen ze nog van die grote katoenen onderbroeken.
Excuseer me (gaat weg)
ADELE AF BADKAMER
FRED. Dasnastrafda.
AANTJE Nee toch? Uit welk boerengat kom jij dan
zeg?
FRED. Ze overdrijft een beetje.
AANTJE En… vind je het mooi?
FRED. Ik denk dat zoiets pas ten volle tot
zijn recht komt als je het draagt.
AANTJE Natuurlijk wel… maar als ik het zo voor me
hou, dan heb je toch al een idee… of niet?
FRED. Ja Natuurlijk.
M.J. Ik denk dat meneer Bollen zich meer
thuis voelt in zwembroeken en badkostuums. Zeg, hebben
jullie in al die drukte al eens op de klok gekeken? Het is al na twaalven.
AANTJE Al zo laat?
M.J. Jaja, de
tijd vliegt. (ze geeuwt overdreven en
geeft Frederik een por opdat hij ook zou geeuwen).
FRED. Jaja (geeuwt)
M.J. Goed. Wegens plaatsgebrek heb ik meneer Bollen gevraagd of hij vannacht in de zetel wil
slapen.
AANTJE Op die bank?
M.J. Ja… maar die
slaapt echt goed hoor. Nietwaar Alex?
ROBERT (druk
doende met inpakken en hoort M.J. niet)
M.J. Alex!!
ROBERT Ja??
M.J. Dat die zetel goed slaapt.
ROBERT Geweldig. Je hoort hem soms zelfs snurken.
AANTJE (lacht)
Maar wacht eens even… in mijn kamer staan twee bedden. Als je wil meneer Bollen, dan…
M.J. … neenee. We
willen je niet tot last zijn.
AANTJE Kom nou zeg, moet die arme man op die
harde bank liggen, terwijl er daar een lekker zacht bed staat? Dat is toch te
gek om los te lopen, nietwaar?
FRED. Ja… ik weet
niet of…
M.J. … neenee,
geen sprake van. U bent onze gast, hé Alex.
ROBERT Maar als juffrouw Scheetskeutel
er geen bezwaar tegen heeft…
M.J. Dan gaat het nog niet.
ROBERT Ah nee?
M.J. Nee! Meneer
Bollen, we kunnen misschien maar beter vertellen hoe het in elkaar zit.
FRED. Wat?!?
M.J. Ja kijk…
jullie kunnen dat natuurlijk niet weten, maar meneer Bollen heeft een
afwijking…
ALLEN (Verbaasde
blikken)
M.J. Ja euh… als hij slaapt, dan begint
hij te fluiten.
AANTJE (lachend)
Te fluiten?
M.J. Ja fluiten
zoals euh… allé meneer Bollen, laat eens horen, fluit eens.
FRED. (Staart
M.J. niet begrijpend aan)
M.J. Allé toe… fluit eens.
FRED. (Brengt
lippen samen en probeert te fluiten, maar het lukt hem niet).
ROBERT Maar hij kan niet eens fluiten.
M.J. Nu niet nee, maar wel als hij slaapt.
En dat zou u alleen maar storen juffrouw Scheetskeutel.
ROBERT Kaatsheuvel.
M.J. Goed, ik haal even een deken.
MARIE-JOSEE AF KAMER C
Robert neemt dozen en draagt ze weg in de hal
ROBERT AF HAL
AANTJE: Laat mij die bank
eens proberen. (gaat erop liggen) Zeg,
die ligt helemaal niet lekker hoor.
FRED. Oh… ik weet niet.
ROBERT OP HAL EN AF KEUKEN
AANTJE Maar nee, echt. Voel maar, kom… (schuift op zodat Frederik
naast haar kan liggen)
FRED. (Gaat
naast haar op de zetel liggen)
AANTJE En? Hard hé.
FRED. Naar het schijnt is dat goed voor de
rug.
AANTJE Heb jij dan problemen met je rug?
FRED. Een beetje.
AANTJE Echt? Maar dan geef ik je toch gewoon een goeie massage.
FRED. (lacht)
Jaja, ik ken dat soort
massages.
AANTJE Nee, echt. Kom, leg je hier maar even neer.
(wijst naar de grond)
FRED. Maar…
AANTJE Geen gemaar,
vooruit man…
FRED. (Gaat
met zijn buik plat op de grond liggen)
AANTJE (Gaat
met gespreide benen boven op hem zitten en begin op zijn schouders te kloppen)
FRED. (Bij
elke klop) Ah… Ah... Ah…
AANTJE Ooh, doet het pijn? (Stopt met
kloppen en begint te masseren)
FRED. Aaahhh... Aaahhh... Aaahhh...
MARIE-JOSEE OP KAMER C
M.J. (Komt
op met deken en kussen. Ze blijft stomverbaasd kijken)
FRED. Aaahhh... Aaahhh...
ADELE OP BADKAMER
ADELE (Ziet
wat er gaande is en stapt tot bij M.J.) Die buitenlanders... Beesten zijn het mevrouw.
ADELE AF KAMER G
FRED. (Ziet
Adèle passeren en springt recht)
M.J. Gaat het zo een beetje???
FRED. Jaja, alles in
orde.
M.J. Dat zal wel ja.
AANTJE Ik masseerde even zijn rug. Die man heeft
écht een zwakke rug. Misschien kan hij toch beter bij mij...
M.J. Geen sprake van! Hier! (Geeft haar het kussen en plooit het laken
open)
AANTJE Goed dan. Waar lig je het liefst met je
hoofd?
FRED. Op het kussen.
AANTJE Natuurlijk gekkerd... maar aan welke kant?
M.J. (Neemt
kussen af van Aantje) Meneer Bollen is zowel links- als rechtsslapend,
nietwaar meneer Bollen?
FRED. Euh ja.
ROBERT OP KEUKEN
ROBERT (Komt
op met een schoteltje waarop twee boterhammen liggen. Stapt naar kamer G)
M.J. Zeg eens, wat ben jij van zin?
ROBERT ’t Is nacht hé en
je weet dat ik ’s nachts altijd last heb van een lege maag.
M.J. Maar Alex, je kan
dat toch evengoed in de keuken opeten?
ROBERT Gaan jullie al maar slapen, ik heb nog een
hele hoop werk in mijn bureau (maakt
rechtsomkeer richting hal)
AANTJE Zeg Alex, misschien kunnen we het één en
ander nog eens doornemen... ik heb nog helemaal geen zin om te slapen.
M.J. Neenee... al dat gepraat zal meneer Bollen enorm storen.
AANTJE Ja, misschien heb je wel gelijk. Goed, dan
ga ik maar naar mijn kamer.
ROBERT Slaap wel.
AANTJE Tot morgen.
AANTJE AF KAMER A
ROBERT Tot morgen... slaap lekker.
Meneer
Bollen, tot morgen. Tot straks liefje
ROBERT AF HAL
FRED. Zeg eens Marie-Josée,
hoelang moet ik hier blijven liggen?
M.J. Je moet minstens wachten tot iedereen
slaapt.
FRED. En hoelang zal dat duren?
M.J. Een uurtje zeker?
FRED. Wat, een uur???
Tegen die tijd ben ik hier al in slaap gevallen.
M.J. Ah ja? Wel bedankt.
FRED. Ik zeg dat toch maar om te lachen... Zeg
ik vraag me wel af hoe het met Christine is?
M.J. Met wie?
FRED. Met Christine,
mijn vrouw.
M.J. Je gaat hier nu toch niet over je
vrouw beginnen zeuren?
FRED. Ik vraag me gewoon af wat ze nu aan het
doen is.
M.J. Aan ’t slapen
zeker. ’t Is al middernacht.
FRED. Die heeft wel geluk, een heel bed voor
haar alleen.
M.J. Zeg eens, dat heb je zelf zo gewild.
FRED. Volgens mij gaat zij geen oog dichtdoen.
M.J. Omdat jij haar geen nachtzoentje hebt
gegeven?
FRED. Nee. Maar het is het eerste weekend dat
ze alleen thuis is.
M.J. Is dat gezanik
over jouw vrouw nu bijna gedaan?
FRED. Het is toch normaal dat ik aan haar eens
denk.
M.J. Ja... maar niet als je bij je
minnares in bed ligt.
FRED. In bed? In de zetel ja.
M.J. Dat komt op hetzelfde neer.
FRED. Als je heel breeddenkend bent ja, zo een
meter of acht.
M.J. Ik kon toch ook niet weten dat het zo
zou uitdraaien?
FRED. Nee, maar uiteindelijk is Bollen de
sigaar.
M.J. Allé, ’t is
al goed... leg je maar neer en binnen een uurtje kom je naar...
FRED. ... het aards
paradijs.
M.J. (geeft
Frederik een zoentje) Tot straks. (licht uit)
MARIE-JOSEE AF KAMER C / LICHT
UIT
Frederik ligt in het schemerdonker in de zetel te woelen.
Trekt het deken over hem, maar dan liggen zijn voeten
weer bloot. Bij het heen en weer draaien, valt hij op de grond.
FRED. Amaai, ik had mij het aards
paradijs toch wat anders voorgesteld... nog 55 minuten... pfff,
’t is hier veel te warm... Ik ga nog even een luchtje
scheppen. (gaat naar tuin)
FREDERIK AF TUIN
ROBERT OP HAL
Komt
voorzichtig op. Heeft in zijn
handen nog steeds de schotel met de boterhammen. Hij kijkt even in de zetel en
merkt dat die leeg is. Heel stilletjes stapt hij in de richting van kamer G.
AANTJE OP KAMER A / LICHT AAN
Zodra Robert
bijna de deur van kamer G bereikt, komt Aantje op en ze doet het licht aan.
ROBERT (Schrikt omdat het plots licht is) Eeh!
AANTJE Oh Alex, je liet mij
schrikken. Ik moet effe naar de badkamer.
ROBERT Geeft niet.
AANTJE Slaap jij daar?
ROBERT Wablief?
AANTJE Ik dacht dat jouw kamer
daar was (C) ?
ROBERT Euh... ja... even
verstrooid, neem me niet kwalijk. (blijft
treuzelen) Goeienacht.
AANTJE Goeienacht. (gaat echter niet de badkamer in, maar
blijft benieuwd naar Robert kijken)
ROBERT Goeienacht. (omdat hij merkt dat Aantje naar hem blijft
kijken, stapt hij uiteindelijk richting deur C. Als hij aan de deurklink is,
zegt hij, in de hoop dat Aantje weggaat) Zo, slaap lekker... tot morgen.
AANTJE Tot morgen (blijft aan badkamerdeur staan kijken).
ROBERT (Zucht en gaat kamer C binnen).
ROBERT AF KAMER C
AANTJE AF BADKAMER
Heel even stil
M.J. (Gilt vanuit kamer C)
ROBERT (Vanuit kamer C) Aaauw (Heeft een slag rond zijn oren gekregen en het
bord laten vallen).
ROBERT OP KAMER C
ROBERT (Komt op en tast aan zijn wang)
MARIE-JOSEE OP KAMER C
M.J. (Razend) Wat heeft dat te betekenen?
ROBERT Ik was gewoon verdwaald.
M.J. Je moet niet te erg opgaan
in je rol, hé meneer Lievens.
ROBERT Sssttt... ’t was gewoon
een vergissing.
M.J. Jaja, ik ken dat.
MARIE-JOSEE AF KAMER C
ROBERT (Wil opnieuw naar kamer G gaan)
AANTJE OP BADKAMER
ROBERT (Ziet Aantje, steekt zijn armen plots voorwaarts en doet alsof hij
slaapwandelt)
AANTJE Alex??? Och, die arme man
slaapwandelt. Kom ik zal je helpen. (Ze leidt Robert opnieuw in de richting van
kamer C, opent de deur en stuurt hem binnen).
ROBERT AF KAMER C
Aantje doet het licht uit.
AANTJE AF KAMER A / LICHT UIT
Heel even stil
M.J. (Gilt vanuit kamer C)
ROBERT (Vanuit kamer C) Aaauw!!!
ROBERT OP KAMER C
ROBERT (Komt op en tast weer aan zijn wang)
MARIE-JOSEE OP KAMER C
M.J. (Razend) Maar enfin zeg, wat bezielt jou?
ROBERT Euh... ik slaapwandelde.
M.J. Wandel je slaap dan
maar ergens anders uit, maar niet bij mij. (Slaat
met een smak de deur toe)
MARIE-JOSEE AF KAMER C
ROBERT (Gaat haastig naar kamer G)
ROBERT AF KAMER G
FREDERIK OP TUIN
FRED. (Ziet dat iedereen weg is, neemt zijn kopkussen en gaat naar kamer C)
FREDERIK AF KAMER C
M.J. (Gilt vanuit kamer C)
FRED. Aauuww!!!
FREDERIK OP KAMER C
MARIE-JOSEE OP KAMER C
M.J. Hoe durf je...
Frederik??? Ben jij het???
FRED. Dat aards paradijs is
precies een hel.
M.J. Maar Bolleke toch, kom
eens bij mama (kusjes) Doet je oortje
pijn, kom dat zal ik eens verhelpen...
MARIE-JOSEE en FREDERIK AF KAMER C
Heel even stil.
ROBERT EN ADELE OP KAMER G
ROBERT (Achtervolgd door Adèle) Nee juffrouw Van Keurswinkel, dat was een
vergissing.
ADELE (Met nachtcrème op gelaat) Oooh meneer Lievens, Robert.
Eindelijk...
ROBERT Juffrouw Van Keurswinkel,
alstublief hé.
ADELE Ooohhh Robert.
ROBERT (Aan courkant zetel, Adèle aan jardinkant) Nee!! Allé koest, lig...
af...
CHRISTINE OP KAMER G
CHRIS. (Neemt het telefoonboek van het barkastje en gaat naar Adèle).
ROBERT (Ziet wat Christine wil doen) Ooh Adèle, ik ga je iets geven...
ADELE Jaaa Robeeerrr...
ROBERT Het zal je een lichte
siddering bezorgen.
ADELE Geef niet... laat maar
komen...
ROBERT Een siddering waar je
morgen nog hoofdpijn zal van hebben...
ADELE Oooh jaaa...
hoooofdpijn...
CHRIS (Geeft Adèle met boek een slag op haar hoofd).
ADELE (Valt voorover is sofa).
ROBERT Vanwaar kwam jij?
CHRIS. Ik heb de hele tijd onder
het bed gelegen.
ROBERT Enfin... Kom we dragen
haar weg. Vooruit, neem jij haar benen. (Zodra
Adèle uit de zetel getild is, horen ze lawaai in de hall). Sssttt...
luister eens...
CHRIS. Daar is iemand. (Leggen Adèle op de grond)
ROBERT Rap, verberg je. (Neemt telefoonboek en verbergt zich naast
modepop).
ALEX OP HALL
ALEX Wil de schakelaar tussen badkamer en kamer C aansteken. Maar voor hij
daar is, krijgt hij van Robert een slag met de telefoonboek. Hij zwijmelt en
valt in de zetel.
ROBERT (Tegen Chris) Ga eens kijken in de hal of er nog iemand is.
CHRISTINE AF HALL
ROBERT (Neemt het deken...)
AANTJE OP KAMER A / LICHT AAN
ROBERT (Hoort Aantje binnenkomen en gooit het deken over Alex in zetel en
Adèle op grond)
AANTJE (Doet het licht aan en stapt richting keuken)
ALEX (Kreunt en beweegt wat alsof hij bijkomt)
AANTJE Ooh, meneer Bollen heeft
vast een rare droom.
ROBERT Dan moet ik hem een
telefoonboek geven (slaat zonder dat
Aantje het ziet met telefoonboek op hoofd van Alex) Ziezo.
AANTJE Wat raar?
ROBERT Ja, ik heb dat ergens
gelezen over zwembadreparateurs en telefoonboeken... ’t is merkwaardig, maar
het helpt.
AANTJE Ik ga nog effe een
boterham halen.
ROBERT Doe gerust... ik denk dat
er nog Hollandse kaas is in de diepvries.
AANTJE Hmmm lekker.
AANTJE AF KEUKEN
CHRISTINE OP HAL
ROBERT Kom, snel, we dragen hem
naar zijn bureau.
CHRIS. Wie is dat eigenlijk?
ROBERT Dat is de echte meneer
Buelens.
CHRIS (Laat Alex los) Wat? Heb jij je directeur knock-out geslagen? Nu
kan ik die fototreportage helemaal vergeten.
ROBERT Zeg eens Chriske, moet je
daar nu aan denken? Allé vooruit, pak hem op... voorzichtig...
ROBERT, CHRISTINE,
ALEX AF HAL
AANTJE OP KEUKEN
AANTJE (Bijt in boterham. Stopt) Oh, nou vergeet ik de mosterd nog. (wil terug naar keuken)
CHRISTINE OP HAL
AANTJE Now, ik val hier van de
ene verbazing in de andere... jij was toch de poetsvrouw... niet?
CHRIS. Euh... ja... ik moet naar
de tuin (wil naar de tuin)
AANTJE Maar... het is midden in
de nacht.
CHRIS. Ja, daar stoor ik niemand...
Gewoon effe kijken of daar iets gepoetst moet worden.
CHRISTINE AF TUIN
AANTJE Die rare Belgen toch.
AANTJE AF KEUKEN
ROBERT OP HAL
ROBERT Zo, en nu Adèle
nog. (stilletjes) Chriske!
CHRISTINE OP TUIN
CHRIS. Ja.
ROBERT (Neemt Adèle in zijn armen) Allé doe de deur open.
CHRIS (Opent de deur van kamer G)